من ویران شده ی آتش و طوفان، چه کنم
با غم انگیز ترین حالت تهران چه کنم

زیر آواری و جمعی به تماشای تو اند
چقدر دور ولی، از تو و دنیای تو اند

ناجی شهر نخواب جای تو آوار نبود
کاش بر روی سرت لاشه دیوار نبود


تاریخ : شنبه 2 بهمن 1395 | 09:55 ق.ظ | نویسنده : علی اکبر برجعلی | نظرات