زان باده كه در روز غدیریه به خم بود

پیدای تو شد هر كه در آن حادثه گم بود

فریاد ملائك بابی انت و ام بود

زان راز كه در آیه اكملت لكم بود

بیتی است امامت در این خانه توی تو

"امروز امیر در میخانه توی تو"

سنگ است دلم عشق علی سنگ نوشته

می سوزم از این عشق چو اسفند برشته

با جوهر اشك و قلم بال فرشته

بر لوح دل خسته ام این جمله نوشته:

جز مهر علی در دل من خانه ندارد

"كس جای در این خانه ی ویرانه ندارد"


ما از می مرد افكن این میكده مستیم

شادیم كه پیمانه و پیمان نشكستم

تا عشق علی هست در این میكده هستیم

پس خورده نگیرید كه ما باده پرستیم

هشدار كه نوشیدن این باده مجاز است

"المنت لله که در میکده باز است"


فهمیدم از این راز كه در كعبه شكاف است

هرجا كه بود نام یدالله مطاف است

این گفته نه بیهوده و این دم نه گزاف است

در روز جزا شیعه‌ات از نار معاف است

چون غیر علی در دو جهان هیچ ندیدند

"مردان خدا پرده ی پندار دریدند"


تا نام تو پیچید در آن شبه جزیره

شد پاك از این خاك گناهان كبیره

زد چنگ به دامان تو هر ایل و عشیره

شد ثابت و سیار در اوصاف تو خیره

جز ساقی كوثر ز كسی جام نگیریم

"ما زنده به آنیم كه آرام نگیریم"


زان باده كه در روز غدیریه به خم بود

پیدای تو شد هر كه در آن حادثه گم بود

فریاد ملائك بابی انت و ام بود

زان راز كه در آیه اكملت لكم بود

بیتی است امامت در این خانه توی تو

"امروز امیر در میخانه توی تو"


آن بازوی خیبر شكنش رفت چو بالا

با دست شریف پدر ام ابیها

دادند دو دریا چو به هم دست تولا

شد ولوله و غلغله در عرش معلا

گفتند ملائك همگی عید مبارك

"این عید به هر پیرو توحید مبارك"


ای عقل در اوصاف تو حیران و مردد

وصف تو نگنجیده به هفتاد مجلد

عالم همه گم گشته آن موی مجعد

محبوب ابوالقاسم محمود محمد

نامش همه جا هست بگویید كجا نیست

"كس نیست كه آشفته آن زلف دوتا نیست"


هركس كه ز حب تو به لب ناد علی داشت

در جام دل خویش صفایی ازلی داشت

آسودگی از شرك خفی شرك جلی داشت

گمراه نگردید هر آن كس كه ولی داشت

از نام علی كاخ ستم در خطر افتاد

"با آل علی هركه در افتاد ور افتاد"


تا صورت پیوند جهان بود علی بود

یعنی هدف از عالم موجود علی بود

تسكین دل آدم و داود علی بود

از آیه انفاق چو مقصود علی بود

ای محو جمال تو صاحب خانه

"مقصود تویی كعبه و بتخانه بهانه"


ای كاش شود میثم و سلمان تو باشم

تا روز جزا دست به دامان تو باشم

در هردوجهان ریزه خور خوان تو باشم

كافر شوم از خویش و مسلمان تو باشم

كردیم نثار قدم تو دل و دین را

"تقدیم كردیم همان را و همین را"


افسوس كه با نام تو كردند خرافات

در دایره تنگ جنایات و مكافات

یك عده پی شطح و گروهی پی طامات

در كاخ نشستند به عنوان خرابات

ما با تو نشستیم و از این قوم بریدیم

"ما چون ز دری پای كشیدیم، كشیدیم"



 



تاریخ : پنجشنبه 16 شهریور 1396 | 10:02 ق.ظ | نویسنده : علی اکبر برجعلی | نظرات