برای همه سخت بود؛ وداع با لحظات تکرار نشدنی پر از حوادث شیرین برای حادثه ای تلخ در عمق تاریخ
زیارت اربعین، از نظر خیلی ها نوعی تسلیت گویی به حضرت زینب(س) است که بار مصیبتی سخت به دوش کشید و حالا عاشقان اهل بیت(ع) پیاده طی طریق می کنند تا با او ابراز همدردی کنند

در طول این راهپیمایی طولانی و طاقت فرسا، اما همه اش عشق و مهرورزی است. همه اش دوستی و محبت است و یکدلی و همدلی. همه جا عطر شکوفه های محبت پراکنده است. درها باز ؛ میزبانان با لبهای خندان تعارف می کنند و همه هر آنچه دارند بر طبق اخلاص می گذارند
غروب پنجشنبه آخرین زیارت حرم بود و دل کندن چه سخت؛ آنها که دستکم دو سه روزی ساکن کربلا بوده اند، عادت کرده اند سه نوبت به بهانه نماز به حرم بروند و هربار لحظات طولانی در مجاورت آقای شهیدان تاریخ، با خداوند راز و نیاز کنند و صحبت کردن با خدا ، کجا بهتر از اینجا.
پدران و مادران قد خمیده شهدا و جانبازان هم امسال اربعین آمده بودند؛ همانها که غمشان پایانی ندارد. برخی هاشان این درد را 30- 35 سال است که با خود حمل می کنند، به اینجا و آنجا می برند و امسال اربعین آن را به کربلا آوردند
همزمان پدران و مادران شهدای جنگ علیه تکفیری ها هم آمدند. پدران و مادران بچه های الحشد الشعبی که در جنگ با داعش به شهادت رسیده اند، بعضی ها هنوز اربعین بچه هایشان نشده است.
آنها آمدند و نجواها کردند. یکی از پدران شهدای الحشدالشعبی زمزمه زیرلب می کرد 'از اینکه بچه اش امسال دوست داشت مانند هر سال در صف خدمتگزاران اربعین باشد'. از لبنان و از سوریه و یمن و بحرین و عربستان هم پدران و مادران شهدا آمده بودند و همه با غم مشترک.
امسال برای اولین بار از کشورهایی برای خدمتگزاری زائران حسینی آمدند موکب برپا کردند که دشمنان اهل بیت(ع) روزی خوابش را هم نمی دیدند؛ از کانادا، از سوئد و انگلیس!
بیمار و بیماردار و گرفتار هم آمده بود از هر صنف و هر نوعش! با این همه ، مصیبت حسین (ع) آنقدر بزرگ است که هر دردی داشته باشی ، اینجا حرفی برای گفتن نیست
امسال هم اربعین گذشت و خاطره ای شد در ذهن اربعینیان و حسرتی برای آنان که توفیق زیارت این ایام را نیافتند.
حالا دیگر مسافران ساک ها بسته اند و باردیگر برای آخرین وداع روبه روی بارگاه امام حسین(ع) و ابوالفضل العباس ایستاده اند و سلام آخر
!



تاریخ : شنبه 20 آبان 1396 | 08:53 ق.ظ | نویسنده : علی اکبر برجعلی | نظرات