چه حیف شد که نمردم کنار پیکر تو
برای آن همه زخمی که داشت حنجر تو
چه حیف شد که نمردم دمی که غوغا بود
به پشت خیمه به دنبال قبر اصغر تو
چه حیف شد که نمردم در آن همه لبخند
میان نیزه زنان در تصاحب سر تو



تاریخ : سه شنبه 14 فروردین 1397 | 01:01 ب.ظ | نویسنده : علی اکبر برجعلی | نظرات