سخن آغاز کنم از دهنم یا گوشم؟
که در این­جا دهنم زخم شد آن­جا گوشم

چار انگشت که مردانه و نامحرم بود
پلی از درد زده از دهنم تا گوشم


نبض دارد همه ی صورتم از کثرت درد
شده از شدّت خون قلب من امّا گوشم

پای تا سر همه از شوق تو چشمم امّا
به نسیم سر زلف تو سراپا گوشم

شده حسّاس تر از پیش به گرما چشمم
شده حسّاس تر از قبل به سرما گوشم

وای بابا دهنم، دستم، چشمم، مویم
وای بابا بابا بابا بابا گوشم
...


ارث پهلوی شکسته که رسیده ست به گوشم
من هم انگار که رفته ست به زهرا گوشم



تاریخ : دوشنبه 23 مهر 1397 | 08:34 ق.ظ | نویسنده : علی اکبر برجعلی | نظرات